Keçid linkləri

Təcili xəbərlər
2020, 28 Sentyabr, Bazar ertəsi, Bakı vaxtı 00:01

Sevinc Elsevər. 90-cı illərin uşaqları (yeni şeirlər)


Qaçqın uşaqlar.

Sevinc Elsevər

Yeni şeirlər

Şən kloun

qəlbi hələ də

böyük səhnələr üçün atan

şən klounun maskası altında

qəmli üzü var

bilmir uşaqlar

restoranda uşaqlı ailələrin

masalarına yaxınlaşıb

uşaqları güldürüb-danışdırdığına görə

aldığı pulu

utana-utana götürür valideynlərdən

bəzi valideynlər

pulu ovuclarında gizlədərək verirlər

gizli-gizli

.

Sevinc Elsevər.
Sevinc Elsevər.

sevinir onda

anlayışlı adamlara rast gəldiyinə görə...

bəzi valideynlərsə

uşaqların gözü baxa-baxa

pul verirlər

onda sirri-sehri qalmır klounun

heç düşünmürlər...

könülsüz götürür pulu

uşaqların gözü önündə

götürməz məcbur olmasa

evində çörəyi bol olsa

halbuki uşaqları sevindirməyin

əvəzsiz bir iş

olduğunu bilir o.

.

ölümə də gedərdi

bilsə ki güləcək dünyadakı bütün uşaqlar

onun da evində bir gözəl uşaq var...

.

uşaqlar üçün

sehrli bir ölkədən gələn adamdı o

ağıllarına da gətirməzlər

işə gedir hər səhər

işdən qayıdır hər axşam

o da başqa adamlar kimi

.

Qarda açan çiçəklər.
Qarda açan çiçəklər.

onun da qabağına

qaçır bir balaca sevinə-gülə...

o sehrli şən adam

evinə qayıdır qəmli üzüylə

işlədiyi restoranda

çıxarıb qoyaraq

gülər üzünü...

.

Buna da bax: Qanad açmış avtobus, uçur buludlar arasında

***

şaxtalı havada

köhnə jiqulinin

açıq baqajında

üşüyən dibçək gülləri

daha da üşütdü məni...

yaşlı kişiylə

yaşlı bir qadın satırdı o çiçəkləri...

maşının içində otura bilərdi

kişi kimi

amma güllərin yanında

dayanmışdı qadın

onları soyuqdan qorumaq istərcəsinə

arabir alıcı çağırırdı sakitcə

dodaqları əsə-əsə

.

qar yağırdı

yaşıl yarpaqların üzərinə

rəngini dəyişirdi

qadının əllərindən doğulan

əllərində böyüyən çiçəklər

otaq gülləridi onlar

istini sevirlər

pəncərədən boylanmağı sevirlər

ən xırdasını

soyuğa qarşı ən zəif çiçəyi seçdim

içlərindən

sevindi yaşlı qarı

çiçəyin qurtulmağına...

qızların çiçəyə-gülə marağının

azlığından şikayətləndi dilucu

yoxsa

nə həyatından gileyi vardı

nə də havadakı şaxtadan...

.

Buna da bax: Sənə şer yazıramsa bu sevmək yox, darıxmaqdı...

***

O yerdə

bəziləri danışmaq haqqı istəyirdi

bəziləri sadəcə susmaq haqqı...

danışmaq gümüş

susmaq qızıl deyildi köhnə zamanlardakı kimi

indi əksinə danışmaq qızıl xırdalamaq idi...

susmaqsa gümüş idi

danışa bilməyənlər gümüşlə kifayətlənirdi

qızılı olanlar yuxarıdan aşağı baxırdılar

gümüşü olanlara

həmişəki kimi

***

beş-altı kartofu qalmışdı əlində

axşam yeməyi hazırlamağa

qızartdığı kartofların

harda yanığı var

onu çəkir öz boşqabına

suçluluq duyğusuyla qadın...

***

dənizin içində

qəfil insan meyidiylə rastlaşan balıqlar

diksinib hərəsi bir yana dağılışdılar

bir zamanlar insan oğlunun qırmağına düşən

onunla cəngləşən

qırmaqdan qurtulub qaçan qoca bir balıqdan başqa

heç biri bilmirdi

qurudan gələn bu məxluqun

kim olduğunu

dənizdə nə işi olduğunu...

hər tərəfdən balıqların

arayaaldığı balıqçını

balıqlar dəfn eləyirdi ...

.

90-cı illərin uşağı

artıq nə incitmirdi

nə də utandırmırdı onu

bir zamanlardakı kimi

keçmişindəki yoxsul günlərdən söhbət açmaq

halbuki indi

yoxsulluğu çoxdan geridə buraxdığını göstərmək

təlaşı vardı içində

yoxsulluq keçmişdə qalıbsa

çabalayıb çıxa bilmisənsə içindən

utanılacaq bir şey deyildi

əsl utanc verən

hələ də çabalamağı

çıxmağı heç cür bacarmamağıydı

o, 90-cı illərin uşağıydı

.

Qarabağ müharibəsində qaçqın düşmüş uşaqlar.
Qarabağ müharibəsində qaçqın düşmüş uşaqlar.

tək təsəllisi

onun kimi yoxsulluqla vuruşanların çoxluğuydu

elnən gəlirdi bəlalar

onun yaşadığı ölkədə

aclıq, müharibə, yoxsulluq, qrip də

hətta maşın qəzaları da zəncirvari baş verirdi

küçələrdə

hələ də 90-cı illərin uşaqları kimi doğulurdu uşaqlar

onun öz uşaqları da

90-cı illərin uşaqlarıydı...

.

Buna da bax: Burda tumsatan Sayalı oturardı

.

Kassir qadın

yanımdakı oğlumu sevələyir

marketdə kassir işləyən

hamilə qadın

qızım tərəfə heç baxmır

gülümsədir məni ürəyimdə

qadının oğlu olacaq deyə düşünürəm

iki daş arasında istəyirəm deyəm qadına

nə çox oturmaq

nə çox ayaq üstə qalmaq

yaramaz ona

analıq məzuniyyətinə çıxmaq vaxtıdı çoxdan

amma çəkinirəm deməyə

qorxuram qadını utandıram

analıq məzuniyyətinə göndərmir onu

marketin müdiriyyəti

axı bu kapitalistlərin nə vecinədi

işini itirmək qorxusu var qadının kim bilir

hətta təəccüb edirəm

nə əcəb hamilədi deyə

çıxarmayıblar onu işdən

“ağır ayaqsan, işi çatdıra bilməzsən” deməyiblər

bəlkə işdən çıxarmaq istəyiblər

amma doğuş parasını düzəldənə qədər

işləmək izni almış qadın

fikirlər içində ayrılıram qadından

şişkin barmaqlarından

toppuş üzündən çəkə bilmirəm gözümü

yəqin ki, indi ayaqları da bu gündədi

şişmiş və ayaqqabıların içinə sığmırlar az qala

qadınsa oğluma baxır hələ də

gülümsəyir

çəkdiyi əziyyətlər vecinə də deyil

o gənc qadın bəlkə də bilmir özü

ana olmuşdur çoxdan

nə olsun ki

həsrətlə gözləyir hələ balasının yolunu

nə olsun ki

almamışdır hələ bir dəfə

qucağına onu...

.

Buna da bax: Yaxşı şeir yazmaq istəyirsən? - Amerika şairlərinin məsləhətlərinə qulaq as

.

Uşağını atan analar

uşağını atan analar

ərini atan qadınlar

qardaşını atan bacılar

atasının sözündən çıxan qızlar

daha çox ittiham olunur

mənim ölkəmdə

uşağını atan atalardan

qadınını atan kişilərdən

bacısını atan qardaşlardan

anasını yox sayan oğullardan daha çox...

anasının sözündən çıxmayan oğullara

“mama uşaqları” adını verərlər

onları ələ salaraq

atasının “başını aşağı eləməyən” qızlara

“kişi qızıdı” deyərlər ucaldaraq

on il əvvəl

onu tərk edən

sevgisini yarımçıq qoyan kişiyə görə

hamıdan xəbərsiz kirayələdiyi mənzildə

təkbaşına

köməksiz

gizlincə doğduğu uşağı

zibil yeşiyinə atmağa məcbur qalan qadın

sən indi vicdan əzabından qovrulursan

sevdiyin o kişi isə

nə səni, nə körpəni xatırlamır

son ana qədər ümid eləmişdin sənsə

onun səni və körpəni

bağrına basacağına

ölümün qucağına verdiyin körpənin sağ olduğunu

öyrəndin bir gün sonra

televiziyaların birinin xəbər proqramından

sonra öyrənmişdin

hansı uşaqdı

hansı uşaq evindədi...

dəfələrlə gedib baş çəkmişdin ona

anası olduğunu bildirmədən

bir dəfə də “adam ağladan” verilişlərin birində

danışdırmışdılar qızını

“ana təkcə uşağını dünyaya gətirən deyil

həm də onu böyüdəndir”-demişdi qızın

qızının ağzından çıxan cümlə

ox kimi dəymişdi

sinənin sol küncünə...

sən onda işlədiyin

ucuz kafenin yeni gələn qonağının masasına

oturmuşdun təzəcə

qızın da özün kimi gözəldi

o saçları, o gözəl gözləri

sən vermişdin ona...

sənin qızın olduğu üçün

göz qamaşdırırdı bu qədər

bunu heç bir zaman o qız bilməyəcək

sənsə düşünməyə cəsarət etməyəcəksən

onu böyüdə bilmədiyin üçün

özünü kiçildəcəksən öz gözündə

bacardığın qədər

“ana təkcə uşağını dünyaya gətirən deyil

həm də onu böyüdəndi”- deyə hökm vermişdi qızın...

axı həyat eyni imkanları vermir insanlara

bəs bunu kim düşünəcək?!

ana sözünün tərifini düzəldən o adamların heç biri

yaşamamış sənin kimi

onlar ancaq hökm verməyi

hər şeyə tərif verməyi bacarırlar

yaxşı qadın necə olmalıdı

yaxşı ana necə olmalıdı

yaxşı kişi necə olmalıdı deyə...

axı həmişə yaxşı olmağı bacarmamaq da var

cəhd etmək və uduzmaq var həyat adlı oyunda

niyə yuxarıdan aşağı baxır axı uduzanlara

bu udan adamlar?!

halbuki həyat sadə bir oyundu

hərə bacardığı kimi oynamalı

uduzanlarla udanlar

bir-birinə əl verib görüşərək ayrılmalı...

udanların medallarının parıltısından

gözü çıxmamalı uduzanların...

.

Buna da bax: Sevinc Elsevər. Allahdan pul istəməyə utanıram

***

ilk məhəbbətlərindən ayrılarkən

“oğluma sənin adını verəcəm”- deyən romantik qızlar

qaynatalarının adını verdilər

oğullarına...

.

“atamın ilk məhəbbətinin adını daşıyıram”

deyirdilər gülə-gülə

adlarını xəbər alanlara

özləri isə vədlərinə əməl eləyə bilmədilər..

İllər sonra qarşılarına qəfil çıxan adamdan

“oğlunun adı nədi?”- sualını eşidəndə

cavab vermək yerinə

dodaqlarını çeynədilər...

***

köhnə şəkil albomumu vərəqləyirəm

içində uşaqlıq sevgilimə bağışladığım

ayrılığımızda

ünvansız məktublar kimi

üstümə qayıdan şəkillər var...

.

hələ də diksinirəm

o şəkillər qarşıma çıxanda

bir zamanlar

düşmürdülər məni sevən adamın əlindən

bəlkə öpülmüşdülər yüzlərcə dəfə

artıq keçmişdə qalan

məni sevən o adamın

dodaqlarının izi

əllərinin istisi

nəfəsinin hənirtisi var

şəkillərin üzündə

qüssə qarışıq sevinc

həyəcan verməkdədilər

uzaq uşaqlıqdan

sevgiylə döyünən ürəkdən xatirədirlər

kimsə bilməz o şəkillərin tarixçəsini

ən xoşbəxt göründüyüm

ən yaxşı güldüyüm

ən qəşəng düşdüyüm

şəkillərdi onlar...

XS
SM
MD
LG