İndidən keçmişə

-

"Ədəbi Azadlıq-2015" müsabiqəsinin şeir 20-liyindən

Günel Eyvazlı

İndidən keçmişə

Qoxladıqca (qoxular xatirələri yaşadır)

Üst-başında,

paltarlarının arasında

nə isə axtarırsan.

Elə bil dünən olub.

Əllərin onun saçlarında gəzişirdi,

Bir də yanaqlarında.

Xatırlamaq unutmaqdan gözəldir.

Ən azından keçmişində

Çox sevdiyin qadın olub.

Çox güləyən, çox ağlağan.

Bir də pıçıltısı ilişib qalıb

qulaqlarında.

“Məni heç vaxt unutmayacaqsan!”

Hər şey

keçəcək.

Bircə keçməyən keçmişdir.

Eyni skamyada səninlə əyləşib.

Nədənsə yenə kitab haqqında danışır.

(heç yeri deyilmiş, məsələn)

İndini unutdurur

Səni geriyə qaytarır...

Qayıt...

Hələ də oradadır.

Eyni ağac altında.

Yağış yağır...

Payızdır...

Üşüyür...

Qaçdıq

Mənim ağrılarım

dünyanın heç bir dilinə tərcümə edilə bilməz.

Bizi cərgə ilə düzdülər.

Sonra güllələdilər.

Bir-birinə top atırdı uşaqlar.

Susdular qaçdılar.

Sonra biz qaçdıq.

Saçımız ilişdi barmaqlıqlara,

Saçımızı qoyub qaçdıq.

Mənim sükutum

dünyanın heç bir dilinə tərcümə edilə bilməz.

Bizi cərgə ilə düzdülər

Sonra güllələdilər.

Hamımız bütümüzü ağuşumuza aldıq

Qaçdıq…

Başmağımız daşa ilişdi

Ayağımızı qoyub qaçdıq.

Mənim göz yaşlarım

dünyanın heç bir dilinə tərcümə edilə bilməz.

Bizi cərgə ilə düzdülər,

Sonra güllələdilər.

Qırmızı bayraqlara büründük

Qaçdıq...

Ağlımız orada ilişib qaldı.

Başımızı qoyub qaçdıq.

Mənim dediklərim,

dünyanın heç bir dilinə tərcümə edilə bilməz.

Bizi cərgə ilə düzdülər

Güllələdilər…

Öldürmədilər!

Özümüzdən aparmadıq.

Qaçdıq… Qaçdıq…