Keçid linkləri

2016, 10 Dekabr, şənbə, Bakı vaxtı 17:08

-

öyünmə dövran...

dövran, məni sevmədin

yaxşı kı, heç sevmədin...

nəyimiz oxşardı ki?

min illərdi ki, dinlər,

min illərdi müdriklər

hiylədən qaç deyirlər,

yalandan qaç deyirlər,

nəfsdən qaç deyirlər...

hiylədi, yalandı, nəfsdi

istədiklərin,

məsum qanlar içində

rəqs eləyir əllərin...

öyünmə dövran!

ala bilməzsən

bütün insanları,

bütün ucalıqları...

boyuna boy verə bilmədiyin

insanların önündə,

tarixin bu yönündə,

yazıq gündəsən indi...

məni sevmədin dövran,

nə yaxşı kı, sevmədin!...

tənha çiçək

titrəyən kölgələrin titrəyən qaranlığında,

bir çay qırağında tənha bir çiçək

hönkürür qəm içində...

dəymə qəlbimə, dəymə, çiçək...

gözəlliyin, kədərin

məni dəli edəcək...

taleyimiz nə qədər

oxşardı bir-birinə...

qaynayıb qarışaydım

sənin ləçəklərinə...

əksin sulara düşdü...

axan su vuruldu sənə

belə titrəmə, bir bax...

su axıb gedir, qəlbi

sənin məhəbbətindən

göynəyə-göynəyə...

axan su, bir az dayan

bəs dalınca ağlayan

çiçəyə sözün yoxmu?

o çiçəyə oxşayan

gerçəyə sözün yoxmu?

dəymə qəlbimə, dəymə, çiçək

gözəlliyin, kədərin

məni dəli edəcək...

mən sənin özünlə sevirəm səni...

təkcə ürəklə sevmək nədi ki...

qəlbimin kökləndiyi

yerlə, göylə sevirəm səni...

min illərin səsi gəlir hər yandan...

min illərin

ruhuyla sevirəm səni...

ayağımı basdığım

hər qarış torpağın

duaları ilə sevirəm səni...

bilirsən anamı

nə qədər sevdiyimi...

anamın baxışları ilə sevirəm səni...

ulduzların, kəhkaşanların,

qaynayıb daşan aləmlərin

sirri ilə sevirəm səni...

...çiçəkli ağacların üstündə

ilahi nəğmə oxuyan

ay işığıyla sevirəm səni.

ürəyimin parçasısan,

səndən axıb gəlir üzümün nuru,

mən sənin özünlə sevirəm səni...

sevgilər

məni uzaq elə, Tanrım!

üstündə nurun olmayan sevgilərdən.

yer üzü indi

iblis sevgilərin əlindədi...

...min illərin o üzündə,

tamahdan doğulan, hiylədən doğulan

kölgə sevgilər, qurd sevgilər...

balalayır günbəgün, çoxalır günbəgün...

duman kimi bürüyür hər yanı...

məni uzaq elə, Tanrım!

üstündə nurun olmayan sevgilərdən...

qəlb işıqlarını bir at kimi

çullayıb mindikcə dünya malı,

artır insanların bir- birinə

kin-küdurəti, qəzəbi, yalanı, nifrəti...

qan axır

dövrün yaralarından...

...nurun azaldıqca Tanrım

gözəllərin, igidlərin təbəssümündən...

fitnə-fəsad boylanır

onların əməlindən....

qəlb işıqlarının can verən vədəsidi, Tanrım!

yer və göy adamları

Yerlə Göy

birlikdə yaradır insanları....

kimində Yerin payı çox olur,

kimində Göyün –

kimi yer adamı olur,

kimi göy adamı.

göy adamları göy üzündən

görürlər yer adamlarının

nə qədər balaca olduqlarını...

nəfsin əlində qaldıqlarını...

göy adamları yer üzünü

göylərə səslədiyindən...

yer adamları belələrini

asırlar dillərindən...

ümid

mənə bircə

özümdən göyərmək qaldı, anam!

özümdən –

bir qucaq torpaq

kiçik pöhrəni göyərtdiyi kimi

göyərmək qaldı...

ala buludların, doğma günəşin,

doğma küləklərin, doğma suların

sevgisiylə

bir qucaq torpaqda kiçik pöhrənin

göyərdiyi kimi

göyərmək qaldı mənə...

bu soyuq havada, sazaq havada,

tüstüsü göz deşən yazıq havada

mənə

gözəl günlərin ümidiylə

özümdən göyərmək qaldı.

Məryəm

La Ilahə İlləlah!

La Ilahə İlləlah!

Dünyada Məryəm adlı

Bir sirrin var ey Allah!

Məkanlar içində məkanlar çoxdu

Sayı nə qədərdi? xəbərim yoxdu

Qaynayıb qarışan bu məkanların

Biri od içində, biri soyuqdu.

Günahsız bir qızın qəlbi çiçəkdi-

-Şaftali çiçəyi, ləçək ləçəkdi...

Dualar içində, nur içindəydi

Nurdan doğulanlar nurdu, gerçəkdi...

Kainat insanın duyduğu deyil,

Sayılan, insanın saydığı deyil

Allahın, dərgahın sirri çox böyük

Təkcə kitabların yaydığı deyil.

La Ilahə İlləlah!

La Ilahə İlləlah!

Dünyada Məryəm adlı

Bir sirrin var ey Allah!

Peyğəmbər anası olan, müqəddəs!

Səndən nəsə deyir hər sehrli səs

Allaha o qədər qovuşdun ki, sən

Bu eşqdən doğuldu ilahi nəfəs.

Özün ilahilik zirvəzindəsən,

Doğuldun nə qədər könüllərdə sən.

Hər vaxt nur payladın nura çağırdın

Haqqın övladısan, sən haqq iləsən.

La Ilahə İlləlah!

La Ilahə İlləlah!

balaca balıq

oxşar mövzuda yazmış

Səməd Behrəngiyə rəhmət

dənizlərin birində, suların dərinində

boy atan balaca balıq

sənin, göy üzü dediyin

hələ suyun bir qatıydı....

böyüdükcə-böyüdükcə

dənizin dibindəki

bu çiçəkli, qayalı, kollu

balıqlı, ilbizli, ilanlı...

qeylü-qallı aləmlərdən gözəl

bir aləm doğuldu qəlbində...

o aləm göylərə səslədi səni...

qəlbindəki aləmin

tellərini titrətdi...

bax bu da növbəti qat,

bax bu da o biri qat, sonuncu qat...

ah! göy üzü deyilmiş!

bu ki,

yaşadığın dənizmiş!...

dənizə tökülən bir çayda

bir az yuxarı qalxıb

dənizə baxan balıq...

kaş insanlar sənin kimi

baxa biləydi

başına oyun açdığı

öz yurduna, ölkəsinə,

boğub məhv etdikləri

yer kürəsinə...

nanə kolları

mən sənə məktub əvəzi....

nanə kolları gödərmişdim....

eşitdim

urəyin nanə yarpağı kimi əsə-əsə

oxumusan "məktublarımı"....

tutmusan eyhamımı...

dibçəkdə əzizləyib o kolları,

bəzəmisən eyvanını…

eşitdim

nanələrin ətriylə danışırsan hər gün,

meh əsəndə

gülümsəyə-gülümsəyə baxırsan

körpə uşaqlar kimi atılıb düşən

nanə yarpaqlarına…

bir yarpaq düşsə qəfil

diksinib kədərlənirsən,

qınayırsan özünü…

yeni cücərən yarpaqlar

sevgimizə

sədaqət ümidi gətirir …

eşitdim nanələrlə danışa-danışa

xəlvət-xəlvət

bağışlayırsan günahımı…

ağrı

... sevgilim!
ruhum, nurum, könlüm, gülüm!
nigaran-nigaran məni düşünən, dünyanı düşünən
boynu bükülüm...

mən səni düşündükcə,
öz közümdə közərirəm... ağlayır külüm...
sən Azərbaycan gözəlisən...

yer üzü bir vücud, bu Azərbaycan
ürəyidi onun...
qalxan alovlar, kükrəyən dəniz
əsən küləklər, dağlar, gülüstanlar,
qədimdən bu yana hər nişanə, iz
söyləyir bunu...

sənin gözlərin, ilahi baxışın, sədaqətin
söyləyir bunu....

gözlərinin gülüşünü tez-tez diksindirən
vətənimizin ağrılarına
dözə bilmirəm ki...

bu ağrı qar kimi yağır
sevgimizin ustünə müdam...
o qarın soyuğu
saçlarını oxşayan əllərimi üşüdür...
ən nəşəli vaxtda belə
utanıram o soyuqdan....

... sevgilim!
ruhum, nurum, könlüm, gülüm!

duman içində işiq

yer üzünə duman çöküb,

bu, zamanın dumanıdı.

bu, iblisin əbədilik

qazanmağa gümanıdı.

yer üzünün qocaları,

cavanları səksəkəli,

hər tərəfdə gör nə qədər

avara, dilənçi, dəli.

sən bu dumanın içində

ilahi mələk kimisən,

küsdüyüm bu dünya ilə

barışdırırsan məni sən.

İlk məhəbbətin yarandığı an

Su üstə bir nilufər, yanında incə güllər

Gülərək axır sular, sirrlə nəsə deyirlər...

Çiçəyin əksi suda eşq odunda titrəyir

Yanında ağ buludlar, göy üzü rəqs eləyir.

Sahildə bir reyhanın yarpağı sevdalanır

Özü də çaşıb qalır, hönkürür fağır- fağır.

Allah! Allah! Bu oğlan, yaşının ondördündə

Nilufərə bənzər qızın önündə bu nə gündə?!

Qəlbi hörən mələklər növbəti əlvan nuru

O qızın baxışından tapdılar dum duru...

Ulduzları göylərdə dövr edirdi yanaşı

Özləri bir- birinə baxırdı naşı-naşı.

Ilk dəfəydi qəlbləri belə şən ağlayırdı

Sübh şəfəqi rəngində bulaqlar çağlayırdı.

O nur qəlbə düşəli, oğlan alışdı yandı

Qız aldı bu atəşi, tamam nura boyandı.

Axdı sirli doğmalıq qızın qəlb tellərinə

O andan aşiq oldu iki gənc bir birinə.

Sənsən o sirrdən gələnim

Qırx məlakə məclisinin

Aləmindən nur alanım.

O nur ilə ürəyimdə

Bir yar, padişah olanım!

Qəlbim o nura bağlıdı

Ömrüm ona soraqlıdı,

Könlüm tək qaldı, ağladı

Gəldin? başına dolanım...

Qırxlar aləmi bilir ki,

Yer üzü deyil mənimki...

Gözlərin mənə deyir ki,

Sənsən o sirrdən gələnim.

Pişvazın - şeir yağmurum

Səndən necə ayrı durum?

Alışıram burum-burum

Halımı pünhan bilənim....

Dünən

Dünən apardın məni, ərşin eşq zirvəsinə

Şahım günah yazdımı, bu qafil köləsinə?

Yeddi gözəl nurundan boy verdi şahım özü

Nədən bu gəlib düşdü, dövrün bu vədəsinə?

Hər yandan şeir yağır, nə sirli bir yağmurdu

Hər misra heyran qalıb şahımın çilvəsinə.

Göy səmada ağ bulud- şəfəqlərə nazlanan

Orda nəğmən qarışıb mələklərin səsinə.

Şəfəq tək axma belə, baxma belə, yıxma belə...

Qorxur ki, düşə Əhməd, sözünün tənəsinə

çiçək fəlsəfəsi

çiçəklikdə çiçək yığan,

mən də burdan söz yığıram.

hər çiçəyin eyhamından

ürəyimə köz yığıram.

gözəllik Allah ülgüsü,

İlahinin bir bəlgəsi,

şeirim xəyal hörgüsü –

Tanrım, bax gör düz yığıram?

bir ahəng var hər çiçəkdə,

yol göstərir,hər çiçək də...

həyat adlı bu gerçəkdə

düz getməyə iz yığıram.

nisgil

sən bu dünyadasan - duyuram bunu,

üfüqün rəngindən, çiçəklərin ətrindən,

küləklərin səsindən

bilirəm bunu...

sən bu dünyadasan, bilirəm bunu -

bəlkə qonşu binada, bəlkə qonşu küçədə,

bəlkə başqa şəhərdə, kənddə,

bəlkə başqa ölkədə...

hərəmizin öz dünyası, işi-gücü,

bir kövrək kədər içində, intizarda

bu dünyalıq arzuları...

bəlkə də üz-üzə gəlmişik

neçə dəfə?

bəlkə nəsə soruşmuşuq birbirimizdən,

bəlkə nəsə anlamışıq

gözlərimizdən...

aramızda bir tül kimi axan tilsim

alıb bizim xoşbəxtliyi

əllərimizdən?

bu dünya uçdu daha, gecdi daha...

heç üzə çıxma daha...

öyrəşdim nisgilinə...

bax, qaldım hansı günə?

vurula bilmədim sənə,

vuruldum nisgilinə...

bu qəfil sevda

mən bu qəfil sevdaya

baxıram ürkə-ürkə,

bu, Allahdan bir paymı,

ya imtahandı, bəlkə?

dörd bir yanda duman var

gün çıxmağa güman var,

darıxma, sınma könlüm

hələ öndə zaman var.

göy üzündə bir şəfəq

nəsə söyləyir mənə,

nə gözəl işıq yağır

Ilahi, kədərimə...

orda hönkürən nəğmə,

kimi ağlayır elə?

o nəğmədə nə səsdir

nə deyir gülə-gülə?

alma mənim canımı,

alma, nisgilim, alma

ömrümdəki soyuğu

salma, yadıma salma.

mən bu qəfil sevdaya

baxıram ürkə-ürkə,

bu, Allahdan bir paymı,

ya imtahandı, bəlkə?

yaman yubandın

ah, niyə yubandın? yaman yubandın!

yaş ötdü, qalmadı güman... yubandın...

səni tanıyırdım ömrüm uzunu...

dünyaya göz açdım təbəssümündə.

özünsə, o vədə yoxdun dünyada

hələ ki, nur idin çiçək üstündə.

o nura boyanıb ömrüm, üz-gözüm

o nurdu qəlbimin binasın quran

o nurdu, dünyada sən yoxkən hələ

ruhumdan ruhun tək qalxan, boylanan...

mən səni axtardım ömrüm uzunu...

nəyi gözəl gördüm, sənə oxşatdım...

həyatda yox idin, qəlbimdə vardın...

hər eşq şeirimdə səni anlatdım...

ah, niyə yubandın? yaman yubandın!

yaş ötdü, qalmadı güman... yubandın...

mənə fikir vermə, dedin

mənə fikir vermə, dedin

mümkünü yoxsa, nə edim?

sən mənə kimsən, bilmədin...

bu əhvalla biləmməzsən.

hər sözdə kölgə axtarma,

naşı- naşı məni qırma,

dar agacına qaldırma

ilgək salma, açammazsan.

sızlayır qəlbim dərini,

çox aradım sözlərini,

sən kecmişin izlərini

ömrümüzdən yığammazsan.

mən də bir qəlbi qırığam,

bir bax, ta sarıq-sarığam

sən gülüstan, mənsə dağam

gəl, sinəmə sıgammazsan?

nahaq durmusan qəsdimə,

şeiri cicək tək üstünə

səpdim... döndüm sarı simə...

çal, halımı çalammazsan...

sən yaranan gün...

mən səni

bilirsən nə vədə görmüşəm ilk vədə?

sən bu dünyaya gəlməzdən əvvəl...

mən səndən

bir az əvvəl gəlmişdim yer üzünə....

kəndinizdə, təpələrin üstüylə...

ağ bir duman yayılırdı

günəş şəfəqlərinə nazlana-nazlana.

burum-burum burulduqca o duman,

sanki bir gözəl boy verirdi,

layların arasından...

təbəssümü yayılırdı yer üzünə....

bulağın başında, lilparların arasında

bir sirli çiçək bitmişdi... muştuluğu vardı,

xəbər gətirmişdi səndən...

bulaqdakı su

elə döğma güldü ki, üzümə...

bir əlçim meh, nəsə dedi

badam ağacının yarpaqlarına...

anlaya bilmədim...

bir dərənin başında, bir söyüd

ipək budaqlarını çırpdı üzümə,

dayan! dedi

sənin mehribanlığınla

oxşadı üz-gözümü....

ağ buludların keçdiyi

günəşli, gömgöy səma

elə diqqətlə baxırdı ki, mənə...

göy üzündən yerə yağan

nur idimi, məlakələr idimi?

quşlar kimi

dövrə vururdular ətrafımda...

hərdən

elə doğma külək əsirdi ki...

sənin indiki baxışların

yaylım-yaylım,

çəhrayı qarışıq ağ çiçəklər kimi baxırdı

bir alma ağacının yaxasından...

mən

bulud-bulud qarışırdım kainata...

üzünü görmədim illər uzunu...

qəlbimdə bir kövrək tel dindi hərdən...

...bilirsən nə qədər

soyuq keçdi ömrüm?...

sənimi gözləyirdim

bu uzun illər?...

sənin anan

səni dünyaya gətirməzdən əvvəl...

heç bilirsən nələr oldu?...

heç bilirsən nələr oldu bir anda? –

sən xəyallar aləmində

məlakə tək qalanda,

məsum körpə kimi

gülümsəyəndə, nəfəs alanda...

mən bulud-bulud dolanda,

çaşıb qalanda...

baxışının bir şöləsi

şimşək kimi keçdi

qəlbimin bütün tellərindən...

...heç bilirsən nələr oldu o anda?

nə oldusa, baxışların

yaylım-yaylım çiçəklədi,

yerdə, göydə, hər yanda....

səndən sonra

eşqindən dərviş oldum,

sirr oldum səndən sonra.

dünyaları dolaşdım,

sovruldum səndən sonra.

axı nədən, de, nədən

yer oynadı yerindən?

mən şah idim əzəldən

devrildim səndən sonra.

tərlandım, göydən endim,

qanadım didim-didim...

daha dünyadan bezdim,

yoruldum səndən sonra.

Pöhrə şeirlər

***

hяр шеyи taledən эюзлямя,

taleyin də сяндян

эюзлядиyи вар…

***

gцняшя щамы баха биляр,

щамы!

зцлмятдян башга.

***

bizi anlayan insanlardı

yer üzündə

ən böyük sərvətimiz.

***

…yoxdu buna bir sorğu…

qan qohumluğundan

qat- qat yaxındı

qəlb qohumluğu…

***

insan insandırsa,

düşmənlik eləyə bilməz

biri-birinə

utanıram hərdən, mənə

düşmən olanların yerinə…

***

dünyanın mələkləri cağıranda-

mələklər,

şeytanları cağıranda-

şeytanlar hay verir

insanın qəlbindən...

***

kiminsə uğuru sıxırsa səni,

kiminsə işığı yıxırsa səni,

xoşbəxtlər içində xoşbəxt olarsan

Allah bu əzabdan qurtarsa səni.

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG