Keçid linkləri

logo-print
2016, 03 Dekabr, şənbə, Bakı vaxtı 16:04

-

Könül Həsənqulu

Yeni şeir

Su anbarının kənarında

bir qovaq dayanıb, qovağın budağında

yırtır gecənin zülmətini

üstü ləkəli

altmışlıq lampa.

Əllərimi qatıb saçlarıma

hörük hörürəm.

Hörük – saçın bələyidir, saçlarımı bələyirəm.

Mən

şəkillərin arasında

axtarıb tapdığım şeirləri

misra-misra

dərman həbləri kimi

gəmirirəm

su anbarının kənarında.

İndi burda

bu qovağın altında

təkbətək oturmuşam Allahla

və O, ilk dəfədir ki,

qovağın altından baxır səmaya

(necə ki

biz öz kitablarımızı görürük ummadığımız ünvanlarda).

Allahın pıçıltısını eşidirəm:

"Mən səni sevirəm, dünya,

sevirəm mən səni,

səni mən sevirəm!".

Eynən

Pyotr Veqin ulduzlara baxarkən

sevgisini dərk etdiyi kimi

və ya

onun şeirindəki –

uşaqlar karameli

dili ilə ağzında dəfələrlə çevirdiyi – kimi

Allah da

eləcə dəfələrlə etiraf etdi

dünyaya sevgisini

baxarkən

qovaq budaqlarının altından səmaya

su anbarının kənarında.

Mən göyərçin kimi

buraxdım zamanı ovuclarımdan azadlığa.

İndi

cəllad kölgəsində zərbə gözləyən

məhkumam mən –

zamanın qarşısında

boynumu aşağı əyirəm...

Dikib gözlərimi sən yarandığın torpağa

o şair kimi, bu Allah kimi,

və ya

dilini iflic vurmuşlar kimi

etiraf edirəm:

"Mən səni sevirəm,

sevirəm mən səni,

səni mən sevirəm..."

Orda –

bir qabırğalıq boşluqda

sızıltı hiss etdinmi?!

***

Boşalır saçlarımın bələyi,

təsir gücünü itirir bədənimdə şeir həbləri,

öləziyir ağacdan asılan lampa,

ağrılarım İblis balalayır bağrımda!!!

Yığıb əlinə gecənin ətəyini

yavaş-yavaş yuxarıya qalxır Allah da –

SÖKÜLÜR DAN YERİ...

Qəfildən tutub havada

uçuşan o üç müqəddəs kəlməmi

zəhər kimi

çeynəyib-uduram boğazım acıya-acıya

su anbarının kənarında.

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG