Keçid linkləri

logo-print
2016, 03 Dekabr, şənbə, Bakı vaxtı 02:46

- Şeirlər

Zahid Sarıtorpaq

dar küçələrin birində bıçaqladım günəşi

qanı töküldü üstümə qaranlıqda

yüyürüb sahilə

sulara atdım bıçağı

əyilib baxdım dalınca – şəklini gördüm qatilin

suyun üzündə üzürdü məsum meyiti

ürəyinin başında

süngü yarası kimi sevgi çapığı vardı –

içi gün işığıyla dolu

* * *

divara yazmağa bircə kəlmə Söz qalıb

kömürün tozuna bulaşar deyə yazan yoxdu onu

odur ki qamışın çərtməsindən havalanır sirr olan gerçək

suyun üzündə – gül tozu

astarında – yosun

durula bilmir vurulanda bayraqqarışıq yıxılan adamın eşqi

yoxsa yazdır deyə quşların ən ürkəyi

yuva qurmaqdan ötrü

isgəndərin buynuzları arasına çöp daşıyardı qorxmadan

* * *

matəmdə endirilmiş bayrağıq

tərpənmirik rüzgarlara

bir çocuğun xışmaladığı qar topasıyıq

uzaq başı çırpacaq bizi divara

könlün bir akvariumdu, bilirəm,

məni balıq kimi saxlayırsan içində –

ölməyə qoymursan

evinizdəkinin üzünə gülürsən həmişə

məni ağlayırsan içində –

doymursan

hər gün intihar kəndirinə əl atanda

qapına çırpılır üzgün bir külək:

- aç, qoy keçim içəri,

ölməkdisə – birlikdə ölək

…duymursan

* * *
bu daş yağışıdı

bu yırtıq çətir

bu bizik

bu yoldu

o da çağıran

hələ harasıdı harası könül

hər şey qabaqdadı belə baxıram

məni yıxıq görüb ağlamaq niyə

yaranı öpməklə yara sağalmaz

batır barmağını axan qanıma

ümidlə divara: “biz burdayıq...” yaz
* * *

necədi

yazın çılğınlığı

qonşu çəpərində sarmaşıqlara dolaşdıra içini

biləsən sevdanın nə olduğunu

necədi

qardələn çiçəklərinə qoşulub günəşə çarpasan ürkək-ürkək

on yeddi yaşda olduğu kimi

"qorxma sevgilərdən, qorxma" pıçıldaya üzünə qarşı

şehli rüzgarlar

haçandı bir pirani ölümlə

eyni yuxunu görürük Sarıtorpaqda üzü qibləyə

mən ona danışıram gördüklərimi o mənə

sən hələ də "dərdlər acıdı..." deyirsən

necədi

can bir divar kimi uça içəriyə

yenə ağlaşalar: "dərdlər acıdı..."

yox bizlik deyil sevdaların kütə getmiş kündəsinə yas tutmaq

zəvvar kimi gələr dərdlər içimizin ziyarətinə zəvvar kimi

öpüb könlümüzün yazılı-yazısız divarlarını gedərlər eləcə

onda "dərdlər hacıdı..." söylər ariflər gülümsəyərək

amma kimdi ətəyindən öpən onların

budur bir bənd atmışam gecənin önünə

qaranlıq sel kimi aşa bilmir üstündən:

– başında tirmə dumanı

bu dağ bizim dağmı ola

tiyəsində laxta qanım

bu həmən bıçaqmı ola

aşa bilmir bu bəndin üstündən qaranlıq

nə dağ var o pirani ölümün ləngərində

nə duman var

nə də bıçaq

necədi

belədə on yeddi yaşda olduğu kimi

"qorxma sevgilərdən, qorxma" pıçıldaya

üzünə qarşı şehli rüzgarlar

* * *

kəsəcək yolumuzu

birçəyi ağarmış bir intizar deyirsən

bizə baxa-baxa

alnı qırış-qırış bir kədərin əli quruyacaq üzündə

cadar-cadar olmuş yaddaşımızı

qupquru dodaqlarıyla öpəcək bir kabus

tanış bir hönkürtüyə düyün düşmüş sözlər

canını tapşırmaqdan

ancaq şeirin içində qurtula biləcək

amma sən bilmirsən

sən bilmirsən, yurdum! sonum! gorum!

heç nə gəlmir əlindən yazısını özgələr yazan şairin

fələyə qarşı əlindən heç nə gəlmir daha

heç nə...

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG