Keçid linkləri

logo-print
2016, 04 Dekabr, bazar, Bakı vaxtı 20:37

- Fəridə Məmmədova

Şeirlər

***

Başını qaldırıb baxdığında görürsən ki, tavan

göy üzünü gizlədəcək qədər nəhəngdi.

Və aynanın o tayındadı

hər əllərini uzatdığında çatacağını düşündüklərin...

Biz keçmişində dəniz olmayan qadınlarıq

amma çox sularda boğulub gəlmişik

Yollar – ayaqlarımızın getmədiyi

kişilər - əllərimizin yetmədiyi qədərdi.

O qədər tanışdı ki, bu qaranlıq dünya

deyirsən, bəs, min il əvvəl ölmüş adamlarıq

yenidən doğulub gəlmişik ..

Və bu ad familiya

ən az qədim dünya tarixi qədər uydurma.

İndi bu vağzal həyatda

nə qədər “sudba“, “şasti“ fısıldasa da falçı qadınlar

sənin gələcəyini ən dəqiq

qatar fitləri xəbər verir...

Gəl, məni sonuncu qadın kimi qucaqla,

sonra at.

intihar deyil, bu

sonuncu balıq tək ölüb dənizdə

birinci kürüdən yaranmaq istəyidi ..

***

Dünyanın o biri ucuna sülhü qorumaqçun gedən əsgər,

xəritənin mən olan ucunu cırıb ataydın barı.

Uzaqlığı ölçə bilməyəndə az darıxır insan...

Yollarla dərdləşirik... deyir ki,

baş götürüb gedənlər qayıdır, amma

ürək götürüb gedənlərdən heç soraq yoxdu...

Ehtiyatla, əsəblə, qorxuyla toxunduğun

avtomat darağın olmaq varkən

mən burda bir pəncərəyə söykənib darıxıram.

elə üşüdür sənsizlik hərdən,

köçüb getmək istəyərdim olsa gerçək cəhənnəm...

Xəritəyə baxıram... rədd olsun bu boyda dünya

qollarının arası qədərcə yer qoru... qalanı çoxdu.

Sən orda mərmi alovlarında qızınırsan bəlkə də

mənsə üşüyürəm ...birdən gələrsən

görərəm ki,

qolların yoxdu...

***

...əvvəl səsini

sonra gözlərini

sonra da dodaqlarını kəsib atıram yaddaşımdan

unutmaq – adam şaqqalamaq kimidi...

Günün bütün mövzuları

Şərhləri göstər

XS
SM
MD
LG