Keçid linkləri

2016, 06 Dekabr, çərşənbə axşamı, Bakı vaxtı 16:17

Əsas insana can sağlığıdı, yeri gələndə unutmaq da olar


Ruzbeh Məmməd

Ruzbeh Məmməd

-

Ruzbeh Məmməd

Altı şeir

bütün təkliklər üçün

mənim üçün bir dəqiqəlik hüzn, bir saatlıq ayrılıq,

və bir günlük darıxa bilməyəcəksənsə sevmə.

mən səni sevirəm ki, gözlərin yalqız qalmasın,

qolların unudulmasın

sevgi; iki insanı bir-birinə tanıtmaqdı,

mən də səni sevdim ki tanımaq üçün.

özümü təsəvür edə bilmirdim sənəcən...

əgər sən yanımda qalsaydın, bilməyəcəkdim

kiməm?!, nəçiyəm?!, niyə öləcəm?!

sən getdin, mən iki adamı tanıdım, özümü, bir də səni

hələ mən bütün ömrüm boyuda, iki adamıda tanıyacam

özümü... birdə səni!

ayrılıq bir insanın çıxıb getməsi deyil, gedib qayıtmasıdı

qayıdıb ağlamasıdı.

o vaxt sevgimə görə, indi kövrəkliyimə görə üzülürsən

üzülmə, mən də səni sevdim ki,

yanımda sevgidən danışılanda xəbərim olsun

sən mənim hələ doğulmayan uşağımın anasısan

məni uşağıma görə bağışla

əgər məni unuda bilmirsənsə, heç yorma özünü

əsas insana can sağlığıdı

yeri gələndə unutmaq da olar

mən səni sevmək üçün yaşamırdım, yaşamaq üçün səni sevirdim...

indisə yaşamıram,

hələ ömrüm boyu qatarlarda yol gedəcəm

maşınlara yük olacam.

sən də məni maşınlarda gözləyəcəksən,qatarlarda biləcəksən

qorxma, adamlar darıxdığı zaman sevir, sevdikləri zaman darıxır.

bil ki, tənhalıq, sənin məndən ayrı qalıb düşünməyin,

mənim səni gözləməyim deyil,

ikimizin oturub ayrılmaq üçün gətirdiyimiz bahanələrdi.

yalqızlıq, iki nəfərin bir-biriylə danışmasıdı.

əslində yalqız adamlar daha çox danışır

ancaq yalqız deyiləm, bütün günü güzgü önündəyəm

və bilirəm ki, məndən başqa bütün adamlar yalqızdı təkdi,

tək yaşamaq bütün günü özünü düşünməkdi

özü-özünü anlamaqdı,balaca uşaqlar kimi özünü islah etmək

vurub danlamaqdı

indi mən də səni unuduram-daha çox sevməyim üçün...

bütün küçələr çıxıb getmək üçündü

bilirəm ki hər gün unudulmaq,

zibil kimi mənasızlaşmaq,

ev kimi baxımsızlaşıb, küçə kimi tərk edilmək var.

bütün küçələr çıxıb getmək üçündü bu şəhərdən

bütün gecələr unudulmaq üçündü.

əslində, yer kürəsi çox cılızdı.

eyni günəş çıxır, eyni külək əsir, eyni yağış düşür,

hər kəs eyni cür darıxır,

eyni cür yox olur.

bir də ümidsizliyə qapılmaq, yorğun üzünü qapamaq

və ütüsüz köynəyinin darıxan yaxası...

bütün küçələr çıxıb getmək üçündü bu şəhərdən

bütün gecələr unudulmaq üçündü

yenə böyük şəhərlər, dayanacaqlar

ayaqqabısıyla darıxan sərnişinlər,

unutmaq döngəsi, xəyanət prospekti...

olmazın üzüntüləri,

şəhər hüznləri.

bütün küçələr çıxıb getmək üçündü bu şəhərdən

bütün gecələr unudulmaq üçündü

təsəlli..

bütün yoxluqlar içində özümü sayıram barmağımla

iki adamlıq skamyada üçüncü adamı gözləyirəm

bir az təsəlliyə ehtiyacım var

ən yaxşı təsəllini ağıllı adam yox, dəli adam verə bilər

deyər ki ağlın olsun yaşama, özünü as,

köynəyinin yaxasını açar boynu kəsik-kəsik

deyər ki, intihar edirdim, yaxınlarım qıymadı bir kəndiri mənə

tanrıya dua edər ki, tanrı nə yaxşı məni dəli yaratdın

ağıllı yaradıb, dəli eləmədin

şükür sənə, tanrı bu gündən

bəlkə məni it eləyəsən

it günündə yaşamaq istəyirəm, bezdim adam günündən..

əgər darıxsan

birdən insafsızca əgər darıxsan

tutub qucaqlarsan evdə pişiyi

durub güzgülənərsən pəncərələrdə

dönüb yığışdırarsan evi-eşiyi

çətin ki fikrini tək saxlayarsan

hardasa saat üç... girib yerinə

bir ovuc əlini sığallayarsan

hoparsan yastığa yatana kimi

daş kimi düşərsən ağrı üstünə

gördün üşüyürsən, saçına kimi

özünü çəkərsən bağrın üstünə

bir qərib ağrıyar hər gecə solun

qımıcıb əllərin saçına gəlmir

bir də baxarsan ki şişib süd yolun...

üç yüz dəfə tanrıya edilən dua;

və özümü dərk edəndə üç yüz dəfə tanrıdan dilədim ki,

tanrı mənə, qarğa ömrü verməklə cəzalandırma,

dilədim ki məni yaşamaqla günahlandırma...

sonra da dilədim ki pişik qovan küçə itlərinə, küçədə yaşamaq,

həmin o pişik qovan itlərə, pişik qismət eləmə.

dilədim ki çörək üçün zibilxanaları gəzən bomjun qarşısına ilk

dəfə sevdiyi qıza “zibil atmaq günahını” yazma

tanrı, Adəm olmağı da istəmirəm

cənnətə getmək bir ayıb, cənnətindən getmək iki ayıb!

yaman acımasız olar, əminəm, həm də utandırıcı

korlanmış vaxtı keçmiş bəxtlərdən yamama ömrümə

uzağı bir gün ömür ver

o da ki öldürmək üçün bəndən olsun deyə...

tanrı, əgər mənim yaradılışım anam üçün sevindirici olubsa

anam məni bağışlasın

mən məhkum deyiləm, cəzalanam ümidlərlə

yaşayam üzü kifirli özündən razı, özünü aldadan səfillərlə

Tozlu saat, dörd divar

sən də çıxıb gedənnən

buralarda hüzündü.

yarıdan çox ağrımaq;

sən bildiyin üzüntü...

hər şey qoyduğun kimi.

hər şey yerli-yerində.

dəyişən heç nə yoxdu

ayrılıq şəhərində...

bizdə bütün il boyu

qaranlıqdı pəncərə

gündə yüz yol ölürəm

darıxıram min cürə...

necə ki səhər olur

günəş çıxır işartı

məni rahat buraxmır

zəhrimar bu diş ağrı...

gör nə qədər vaxt keçib

bildiyin nə çox, nə az

sənə daha demirəm

vaxtın olsa mesaj yaz...

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG