Keçid linkləri

logo-print
2016, 06 Dekabr, çərşənbə axşamı, Bakı vaxtı 00:59

-

Əli Şirin Şükürlü

qoşa məzar

gözəl qız idi. gözəl olduğundan

çox idi onu sevənlər.

bir gün qız da sevdalandı –

yoluxdu sevgiyə yaxşıca.

sevib-seçdiyi oğlan

çox iztirablar keçirmişdi

qazanınca gözəl qızın sevgisini.

zaman da ləyaqətlə görür işini;

sevgini də udur, cırmaqlayır gözəlliyi də...

oğlan – o gözəl qızın əri

əvvəlcə günləri, sonra ayları, sonra da illəri

sərf etdi ötəri sevgilərə. heç nə qalmadı ona

ötəri sevgilərdən – adda-budda xatirələrdən savayı.

qocaldı və öldü.

gözəl qız – sevimli ərin arvadı

bir dəfə də söz açmadı xəyanətdən,

getdikcə çoxalan və gözəlliyinə asta-asta

kölgə salan soyuqluqdan.

qurban verdi gözəlliyini

əvvəlcə illərə, sonra aylara, sonra da günlərə.

yoluxduğu sevgiylə birgə qocaldı dəyanətlə və öldü.

ortayaş bir kişi dayanıb

qoşa məzarın qarşısında:

bu atamdır, bu anam – deyir dostuna.

hansını daha çox sevirdin? –

dostu adətən uşaqlara verilən sualla

ərklə zarafatyana müraciət edir ona.

o isə duruxur, cavab yerinə

gülümsəyir sadəcə. uşaq vaxtı

bu suala şəstlə “anamı” deyə verdiyi cavab

və anasının özünü sındırmasa da iztirabdan

saralmış bənizi düşür yadına.

bu vaxt

anası qucaqlayıb onu,

“oğlum atasını da çox sevir” – demişdi.

... – 23.05.2015

keçmiş və gələcək

uşaqlıqdan,

yəni ta ağlım kəsəni

qoca bir adam görən kimi düşünərdim bəzən -

həyatın nə dəyəri var onunçun görəsən.

illər keçdikcə

həyat barədə fikrim dəyişirdi tədricən:

görünür hər yaşda həyatın öz mənası var.

cüssəli bir qoca idi

parkda yanaşı oturmuşduq skamyada.

söykənərək qalxdığı əsanı göstərib

şövqlə laqeyd-laqeyd dedi:

bu, mənim gəncliyimdi – çevrilib əsaya,

sürünürəm arxasınca neçə illərdi.

irəlidə əsa arxasınca qoca

asta-asta yaxınlaşdılar bahalı avtomobilə.

keçib arxa oturacaqda əyləşdi qoca.

qapını açan sürücü gənc bir oğlandı

tələsik keçdi sükan arxasına.

tərpəndi avtomobil. yola düşdülər

əsa, qoca, avtomobil və cavan.

eyni yolu getsələr də

ayrı-ayrı xəyala üz almışdı hər biri.

“cavan uzun gələcək barədə düşünürdü” sükan arxasında,

“qoca uzun keçmiş barədə” çənəsini söykəyib əsaya.

əsa və avtomobil isə

öz işini görürdü bu vurhavurda;

qazanılan qədər də

bahalıdı itirmək –

avtomobil gələcəyə şütüyürdü sürətlə,

əsa asta-asta səyahət edirdi keçmişə.

... – 22.12.2014

uşaq

körpədi hələ.

iki dildə danışır; ağlayır ya da gülür.

üçüncü də istisna deyil amma –

çox vaxt nə ağlayır, nə də gülür.

elə diqqətlə baxır gözünü zilləyib bir nöqtəyə,

sanki nə barədəsə dərindən düşünür.

şüuru formalaşır – iradənin qənimi.

iradədi uşaq.

hamı tabedi hələ ki əmrlərinə.

sözlərsiz danışar uşaqlar – səslə, baxışla, hərəkətlə,

nə qədər ki düşməyib sözlərin içinə.

sözə kimi səsdi, baxışdı,

hərəkətdi körpələr.

bağrına basıb körpəsini gənc ana.

sevinir körpə güləndə,

ağlayanda narahatdı, tez əl-ayaq edir.

yeni başlanğıcdı uşaq.

sonda o gənc ananın bətnindən

pərvəriş tapıb faniliyə.

ana bərk məşğuldu sevimli körpəsiylə.

xəbəri yoxdu deyəsən – yaxşı ki yoxdu -

daima sona yuvarlanan, hər an yoxluğa pərçim insanın

daimi yaşamaq istəyini qismən doydurar körpələr.

gənc ana başqa ananın övladıdı.

o ana yaşlanıb azca.

baxır sevincək gah qızına, gah da nəvəsinə.

gənc ana

nəvazişlə seyr edir körpəsini,

öz inikasını görür,

sanki bütün varlığı köçüb

tərtəmiz şəffaf güzgüyə.

körpə - bu şəffaf güzgü

iki dildə danışır hələ ki,

üçüncü də istisna deyil amma.

baxışlarından -

ətrafa marağından bilinir.

ətrafdakılar

bir-birinə aramsız keçidiylə

uzaqlaşır və hardasa gözdən itir...

gözdən yayınmayanlara bax! - keçir baxışlarından

və asta-asta üz alır körpəyə.

körpə yavaş-yavaş üçüncü dildə

danışmağa hazırlaşır: ann-na. an-na. an-a.

bölməyə başlayır “an”ları.

dil açan körpəsinə

sevinir gənc ana.

dil açan nəvəsinə, sevinən qızına

fərəhnək baxır ananın anası

üz-gözündə itirilmiş “an”ların nişanəsi.

... – 15.05.2015

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG