Keçid linkləri

2016, 11 Dekabr, bazar, Bakı vaxtı 00:27

-

Sara Selcan

ŞEİRLƏR

Çox istəmişəm özümü onların yerinə qoyum,

Uzanım ayaqyalın, üzüqoylu

ağappaq qarın içinə,

Görüm donanda necə hiss edir

Ayaqlarını adam,

Necə hiss edir, necə hiss etmir.

Kürəymdən vursun Fevral çovğunu,

Necə ki qarın heç yerində gizlənə bilmədi

Xocalı...

Körpəmin başına yaylıq bağlayanda

Hönkür-hönkür ağlamışam

Xocalılı qıza oxşatdığımdan

(Daha heç vaxt yaylıq bağlamadım başına ondan sonra).

Necə ki yaşıdım o qızcığazın taleyi

Ağappaq qaralara qara yazılıbmış,

Qırmızı yaylığıyla .

Çox istəmişəm

Əlimi uzadıb

Ağlaya-ağlaya

Xocalının əynindən

meyitləri soyunduran Çingizin

göz yaşını siləm

Insan izi qalmayan o qarlı yerdə,

əllərim çatmayıb.

Qar

o gecə Xocalıya mane oldu,

(Qarın səbəbi varıydı amma,

Fevral!

Fevralın səbəbi

Qış!)

Yağdı...yağdı...

Amma

Güllələrin səbəbi yoxuydu,

Yağdı... yağdı...

Yaşamaq üçün o qədər səbəb varkən

Səbəbsizlikdən öldürüldü Xocalı.

92-dən qara aqressivəm,

Sevə bilmirəm,

Xocalı qoymur qarı sevəm.

Qoca minnillik

Sinəsinə XXI əsr yazıb

korun-korun öləziyir,

heç nə olmamış kimi.

Tarix utanmadan

divarına asıb

Xocalının eybəcər şəklini.

Bəlkə sən isitdin, sən məni, Qışım,

İsinim, isinim,

Bütün “soyuqları” bağışlayım..

Nənəmin boyunbağı

bərq vurardı boynunda

göz yaşından

və tər damcılarından

düzülərdi sapa...

O məmləkətdə ki göz yaşları heç neçəyə olur

Orda kölələr Azadlıq doğur...

***

Anam

Saçlarımdakı bircə dənə ağ tükə görə

Inandırmışdı

Xoşbəxt olacağıma,

Çox inanmışdım...

Məni

Niyə belə böyütdülər axı....

...Məni niyə belə böyütdülər:

Ata-anam əlimdən tutub gəzdirəndə

Həyatın astanasındakı xəndəkləri göstərmədilər,

Mənə elə işıqdan,sevgidən söz açıb,

Saflıq aşıladılar.

Qaranlıqdan heç danışmadılar.

Həyat həm də dərin quyuymuş,

Sən cəld tərpənməsən,

yuvarlanıb dibinə düşərsən,

Heç demədilər,

demədilər ki..

Ana bətnindən həyata yıxıldım...

***

Şeir - Bu, bir tərcümədir.

Hisslərin orijinaldan tərcüməsi.

Öz dilimdə oxuya bilməmişdin məni,

Sənin çündür...

Həyata üzüqoylu yıxılandan

Kədər buz kimi dodaqlarını

Alnıma dayayıb: - Əmanətimsən - dedi.

Varlığım Yoxluğundakı boşluqda qeyb oldu.

Kim kimin ürəyində təzə-tərdi,

Kim kimin əllərində soldu,

Bilmədin...

Şeir - Bu, bir tərcümədir,

Sənin oxuya biləcəyin dildə.

Fərqi yox nə cürədir.

Kiminin ömrü sərbəstdir,

Kiminin ömrü hecadır,

Sadəcə sonda

qafiyəli, qafiyəsiz Ölüm şansı var hamının...

***

Baxışımla yığıram

Xatirən dağılanda

Ağ atlı oğlan idin

Ömrümün nağılda.

Bəs xoşbəxt olacaqdıq

Niyə bərbad alındı

Simurq quşu da yoxdur

Desin al lələk yandır.

Hələ yaram istidi

Soyuqdu ayrılığın.

Yadından çıxmırsan

unutduğun varlığın.

***

Dayan, kimsən, nəçisən,

Yaddaşım dağınıqdı,

Gözlərim zəifləyib,

Xatirən bulanıqdı.

Tələsmə bir-bir say

Adları, tanımadım…

Küçənizdə sahibsiz

itləri tanımadım.

Onda niyə həssasdım,

Indi niyə beləyəm?

Qorxma, zarafatdı bu

Sən gördüyün dəliyəm…

Sevgi,İnsan və Ümid

Sənsizlikdən üşüdüm,

Səndən danış isinim.

Yoxluğun cadugərdi

Necə qırdın tilsimi?

Əllərinə sığınan

Əllərim körpə,titrək.

Qorxuram ayılmağa

Yuxudu bu,ya gerçək.

Arzular nakam qalmaz,

Eşqlər aşiqə aid.

Üçü birgə olunca:

Sevgi, insan və ümid.

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG