Keçid linkləri

2016, 09 Dekabr, Cümə, Bakı vaxtı 12:02

-

Arazın o tayından

Bəhram Sürgün

RÜBAİLƏR

Göyçək gül iyi boy atmadaydı sizdən

Güldanları kim yığışdırıb dəhlizdən?

Son qoyma gülüm şeirə əgər imkanı var

Gəl bir dənə də rübai yaz nərgizdən.

Qoç kəllərimiz hayanda gizlənmişdi?

Torpaq quduzun gözündə izlənmişdi

Namuslarını sillələr altında görən

Əllər nə yaman əsləhəsizlənmişdi!

Düşdən yazıram, düşün siz atdan, qorxun

Bu qorxulu qalxanlı həyatdan qorxun,

Qeyrətli qəzəl bıçaq çəkir meydanda

Can qorxusu var gəlin bu latdan qorxun!

Dörd bir yanımız alovlanır, bilmirsən

Köksün kimi tam könül yanır, bilmirsən

İllər boyu biz daş atmışıq sevgimizə

Mənlə səni də sevgi danır bilmirsən.

Düşdü qara tellərə bu ağ faciəsi,

Qaldı sinəm üstündə bu dağ faciəsi.

Səs dunyasına ayaq qoyanlar düşünür

Yer-göyləri tərpətdi dodaq faciəsi.

Könlüm quzu tək qalıbdır əllərdə mələr

Göy güllələnir baxın siz allah bəbələr.

Edam dirəyindən asılan bu qələmə

Boylandı baxa yanıb kül oldu meşələr.

Çıxmır kişilik dadı, da çıxmır sizdən

Güllə nəfəsin eşitmirəm Təbrizdən.

Ər bayrağını ellərə pay verməliyik

Atlar beli üstündə gəzən Çəngizdən.

Sürgün gedəli əlimdə bir izlik var,

Köksüm dolusu gorməli nərgizlik var.

Mən öz başıma burda qala bilməzdim,

Getdim ki görəm dalında sənsizlik var.

Hər mahnıda saz tellərinə iz düşdü,

Düşdu başıma dən belə sənsiz düşdü.

Qızlar qalasın mənimsəyən bir anda,

Birdən yadıma ərk ilə Təbriz düşdü.

Batdı qara nifrətlər içində dünlər,

Pas bağladı beynimizdə aylar, günlər

Göz durnaların gəlməyinə tikmişdik,

Sizdən xəbər olmadı yazıq sürgünlər.

Məftildən uca hasar görən gözlərimiz,

Dörd bir yanı dörd divar görən gözlərimiz.

Hər partiya gəldi xanlığı tamsındı

Rəiyət əlidir qabar görən gözlərimiz.

Şair yaralandı dərdini bilmək üçün,

Kimsə tapa bilmədi qanın silmək üçün.

Qan ağladı misralar, şəhid oldu qəzəl,

Yox, doğmadı bir qəsiydə əskilmək üçün.

Səssizcə özün sıxır bu səssiz savçı,

Birdən bir evi yıxır bu səssiz savçı.

Gah güllələyir ədaləti gah qavzır,

Gah məhkəmədən çıxır bu səssiz savçı.

Dondu, daşa döndü ağzımızda dillər,

Pas bağladı beynimizdə aylar illər.

Üz qoydu ərənlər tikələr körpüləri,

Gül açdı budaqlandı yenə məftillər.

Gahdan qara pul mərdi salır sırfalara,

Minnətli çörək başın çalır sırfalara.

Bir küncdə ac qalmış uşaqlar mələşir

Duz dərdi çörək dərdi qalır sırfalara.

Murdar yatağa sığınmağından danışır,

Qorxunc otağa sığınmağından danışır,

Bır gün evinə qayıtmayaydı kaşki

Peşman qucağa sığınmağından danışır.

Sevgi bu qoşa əldi gəzir meydanda,

Ah, qorxu bu sevgidir bitir hər yanda..

...Parkın yolu ağzında kəmər əsləhəli

Bu qorxu həmişəlik qalır insanda

Miylələr arxasında qoç kəllərdən, ...Yaz

Xoflanırıq silahlı heykəllərdən....Yaz

Dar kəndiridir halqalanıb boğmaq üçün

Çək... diskinirəm boyundaki əllərdən.

Bu ölkədə mən mənası mənsizlikdir,

Sürgün adımın mənası sənsizlikdir.

Qış şallağı, güllələrdə öldürmədi heç

Amma hələ quşlara vətənsizlikdir.

Buz parçasıdır, daşdı ürəklər qardaş,

Qardaş ürəyin tutur kələklər qardaş.

Hər an əlimiz xəmirlidi qarnımız ac

Təndirdə yanır bizim çörəklər qardaş.

Yad silləsidir hər an yanaqlarda gəzir,

Başmaq kimi dostluğun ayaqlarda gəzir

Duzla çörəyin hörmətidir al ver olur

Duz sındıran alverçi yolaqlarda gəzir.

Beş qatlı çəpilə bağlamışdı başını,

Sildi divara asdı şəhıd qardaşını.

Həmişə yağışda ağlayan pəncərədi,

Dəsmallı qadın silir onun göz yaşını.

Hər söz yaraşır atılmamış bir ürəyə,

Hər yük suvaşır çatılmamış bir kürəyə.

Məndən aralı gəzin qumar oynamışam

Mən mənliyimi uduzmuşam bir çörəyə.

Ay aynası tək sınıb oğulsaydım əgər,

Aydan arı güzgüdə buğulsaydım əgər

Hamı ana tək sevərdi bu körpəsini

Şair yerinə pillə doğulsaydım əgər.

Sınmaqdı bu qorxu aynanı silməkdən,

Laylay balalar yorulmusuz ilməkdən.

Sizdə hələ bu düşüncələr dərd artır

Mən xoflanıram, diskinirəm bilməkdən.

Bizdə bu payız gözün əyir pəncərədən,

Hərdən yahalıb yağış dəyir pəncərədən

Yaz qəmli baxır, göz yaşını silmək üçün

Birdən bu günəş işıq sərir pəncərədən.

Yaz görkəmi nə pasdı bizim pəncərədən,

Yağmur otağa basdı bizim pəncərədən

Məftil tikən əllər yenə də zülm elədi

Bu pərdələri asdı bizim pəncərədən.

Dünya dəlilər yığıncağından da bizə

İz vermədilər sığıncağından da bizə.

Biz körpə ögey qızıq siz öyrətmədiniz

Bu kainatın oyuncağından da bizə.

Dindir belə həbsdə uzanmış Arazı,

Gəz tap küçələrdə dolanan sevginazı

Bas bu basabasda yaralı könlümüzə

Mıxdan daha taxçadan yorulmuş bu sazı.

Vitrin, şüşə, bu qızın ölən arzuları,

Hər an onu ağladıb, gülən arzuları

Min ildi bu vitrində gözün qaldı sənin

Yaz nömrəni yollara dilən arzuları.

Öz sevgisinə sığışdıran yoxdu məni,

Bu adətilə boğuşduran yoxdu məni

Qaldım küçələrdə, gözüm allah dalıyca

Mən bir dəliyəm yığışdıran yoxdu məni.

Cüt göz qamaşır şaxır mənə pəncərədən,

Cüt göz süzülür axır mənə pəncərədən

Səndən paradoks fəlsəfə öyrəndikcə

Bir körpə uşaq baxır mənə pəncərədən.

Körpə uşağın dizində bir parça zığam,

Yox körpə uşaqdanda bətərdən yazığam

Ah öz içimin savaşlarından qaçıram

Mən dırnağılan yerə çəkilmiş cızığam.

Fəndək odu paprızları yandırdıqca,

Məchul o izin məni usandırdıqca

Sənsizliyimi bir kağaza bük göndər

Mənsizliyimi məndən utandırdıqca.

(Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin "Cənubi Azərbaycan ədəbiyyatı" şöbəsinin dəstəyilə çap olunur)

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG