Keçid linkləri

2016, 08 Dekabr, Cümə axşamı, Bakı vaxtı 02:46
-

Balayar Sadiq


EMIQRANT MÖHÜRÜ

(neo-poema)

I

Küçə
hürür üstümə.

Addım səslərim
ayaqlarımı
vurub qoltuğuna qaçır…

Sən mələk olmadığın kimi
mən də
şeytan deyiləm,
küçə qadını…

Boş durma,
Nimdaş həyanla süpür
xəyallarındakı
çiliklənmiş çağa səslərini…

II

Qəh-qəhə daşqını
dərəcək baxışlarını.

Küçələr
duruşunu tüpürəcək…

və hardasa bir qadın
səhərədək arıtlayacaq
ərinin bəhanələrini…

ya da əksinə…

III

Küçələr
it kimi ləhləyir…
Tər damır
addım səslərinin alnından…

Qarşıdakı səkidə
can verir bir ovuc
solğun qadın təbəssümü.

Hardasa
bir küçə qadını
çantasını eşələyir:
- Axı harada qoydum
bu zəhrimarı…

IV

Küçələr
addım səsləriylə yazılmış
məktublardır…

Höccələyə-höccələyə
oxuyur ay işığı…
Sənin addım səslərin
oxunmur, küçə qadını…

Bağışla ay işığını
eynəyini itirib…

V

Hövsələsi daralmış
bir qadın ayaqqabısı
qapı kimi döyür səkini…

Gecikmiş məktubdur
əylənən maşın…

VI

Gecə
xoşbəxt qadın kimi
qaranlığı əmizdirir
ay işığında.

Fəxri qaravulda dayanan
ağacların üzündə
ata təbəssümü…

VII

Qadın küçədir,
təkcə adilər deyil
şahların, peyğəmbərlərin
iməklədiyi küçə…

Gözündə
küçələr iməkləyir,
küçə qadını…

VIII

Təzə qəbir üstə
səpilmiş
qərənfillər kimi
küçənin sükutuna
dağılıb
çiliklənmiş çağa səsləri…

IX

«Tanrı bağışlayandır»
bu nimdaş təsəlidə
güzgülənir küçələr…

Tövbə qapısında
futbol oynayır
bir dəstə uşaq

Onların tale kitabında
emiqrant möhürüdür
«ata» sözü…

Günün bütün mövzuları

Şərhləri göstər

XS
SM
MD
LG