Keçid linkləri

logo-print
2016, 05 Dekabr, Bazar ertəsi, Bakı vaxtı 17:02
-

Tanınmış amerikalı yazar Charles Bukowski-nin (1920-1994) "Kəpənək" şeiri


Çarlz Bukovski


KƏPƏNƏK

(Ruscadan tərcümə: Ramil Rahiboğlu)

Hamı tez bir zamanda yox olur, bir də gözünü açırsan ki,
Odu bax, – ev pişiyi qaçdı, bütün evdəkilər yatarkən,
Qadınlar isə bilmərrə, gizlicə və sakit qaçırlar,
Sanki təkər buraxır, dəlinin ağlı qaçan tək.
Budur, divarlar da yox oldu, planet uğuldadı,
ağılsız isti bədənlərlə yüz min otaqlı boşluğu doldurdu.
Qumdan düzəldilmiş qala uçdu, onu dalğalar batırdı,
Hamı tez bir zamanda yox olur;
yox olacaqsan sən də,
mənim ardımca.

Nəqərat

Kimsə haradasa kəpənəyin zərif qanadlarını əzdi,
Və düşünmədi ki, bir gül haradasa onun qanadlarının tozunu gözləyir,
O solmuş gül isə, qıza hədiyyə edilmədi,
Və oğlanla görüşmədiyindən, o, hamilə qalmadı.
Və uşaq böyümədi, tibbin çırağı olmadı,
Və QİÇS əleyhinə ən sadə vaksin belə, kəşf edə bilmədi,
Və yoluxucu xəstəlik gəzir, insanlar isə donublar acizlikdə,
Çünki bir zaman o kəpənəyin zərif qanadlarını əzmişdilər.

Ölümsə başlayırdı bu düzəlməz, yaşıllıqlı dünyada:
Sadəcə, kimsə içdi, mənzildəki bütün qab-qacağı sındırdı,
Qızsa gəldi, və soruşdu, nə baş veribdi,
Və o dedi: bağışla, bilirsən, sadəcə, elə əsəbiləşirəm ki.
Qızın hıçqırtılarına, hönkürtülərinə, iniltilərinə dözə bilmədi,
O, güllərində maxaonlar yaşayan çəmənlərə getdi,
Gülün üzərinə qonmuş al-qırmızı kəpənəyi – qancığı tutdu,
Və tər naxışın üzərində, cəzalandırıcı əlini qaldırdı o.

Kimsə haradasa kəpənəyin zərif qanadlarını əzdi,
Və düşünmədi ki, bir gül haradasa onun qanadlarının tozunu gözləyir,
O solmuş gül isə, qıza hədiyyə edilmədi,
Və oğlanla görüşmədiyindən, o, hamilə qalmadı.
Və uşaq böyümədi, tibbin çırağı olmadı,
Və QİÇS əleyhinə ən sadə vaksin belə, kəşf edə bilmədi,
Və yoluxucu xəstəlik gəzir, insanlar isə donublar acizlikdə,
Çünki bir zaman o kəpənəyin zərif qanadlarını əzmişdilər.


Müqayisə üçün:

ŞEİRİN RUSCAYA TƏRCÜMƏSİ


Чарльз Буковски

"Бабочка"



Исчезает все быстро, заметить успеешь едва ли,
Вон – сбежал кот домашний, пока все домашние спали,
Ну а женщины вовсе, бегут незаметно и тихо,
Словно воздух из шины, как крыша бывалого психа.
Вот исчезли и стены, раздалась планета, наполнив
Теплым телом безумным пространство ста тысячи комнат,
Рухнул замок песчаный, его затопило волною,
Исчезает все быстро; исчезнешь и ты вслед за мною.

Припев:

Кто-то бабочке где-то помял ее хрупкие крылья,
И не думал о том, что цветок где-то ждал ее пыли,
А цветок тот завядший, он не был подарен девчонке,
И не встретившись с парнем, она не зачала ребенка.
И не вырос ребенок, светилом не стал медицины,
И от СПИДа не смог он придумать простейшей вакцины,
И гуляет зараза, а люди застыли в бессилье,
Оттого что когда-то помяли той бабочке крылья.

А конец начинался в полнейшем, зеленейшем мире:
Просто кто-то напился, разбил всю посуду в квартире,
А девчонка пришла, и спросила, мол, что происходит,
И сказал он: прости, знаешь, просто меня так заносит.
Он не смог пережить ее плача, рыданий и стонов,
Он ушел на луга, где живут на цветах махаоны,
На цветке он поймал ярко-красную бабочку-суку,
И над свежим узором он поднял карающе руку.

Кто-то бабочке где-то помял ее хрупкие крылья,
И не думал о том, что цветок где-то ждал ее пыли,
А цветок тот завядший, он не был подарен девчонке,
И не встретившись с парнем, она не зачала ребенка.
И не вырос ребенок, светилом не стал медицины,
И от СПИДа не смог он придумать простейшей вакцины,
И гуляет зараза, а люди застыли в бессилье,
Оттого что когда-то помяли той бабочке крылья.

Şərhləri göstər

XS
SM
MD
LG