Keçid linkləri

logo-print
2016, 05 Dekabr, Bazar ertəsi, Bakı vaxtı 18:46

Zahid Sarıtorpaq. Yanvarın sonuncu günündən görüntülər


pəncərədən baxıram
görürəm həyətdə
kötüyə üzünü söykəyib yatmış baltanın
ağzı pırıl-pırıl oyaqdı
kötüyün üstünə düşmüş bir qırıq gün işığı
üşüyür baltanın ağzında

bir quş nə qədər eləyir qona bilmir
balaca bir qızın uzaqdan gələn gülüş səsinə

kötük balta quş və balaca bir qızın gülüş səsi
birlikdə şəkil çəkdirirlər şeirə
dünyadan yadigar

elə bu zaman içəri sən girirsən:
- al! oxu! misirdə qiyam səngiməyib!
mübarəki yıxırlar!
tükün tərpənsin barı! - deyərək qəzetləri
mizin üstə çırpırsan
bunu elə edirsən ki
guya prezident aparatımız indicə uçub
incəsənət muzeyimizin üstünə

mənimsə gözüm pəncərədədi
görürəm ki
quşun oxusuna sancılıb
kəhrəba rəngli pişiyin gözləri
amma pişiyin səngər qurduğu marığdan
quşun özü görünmür

- bir ayılsana - deyirsən – zalım oğlu
bir baxsana dünyaya

mənsə pəncərədən baxıram
və görürəm həyətin o başında
qurumuş ağacın budağına dolaşmış
selofan paketi döyünə-döyünə dartışdıran külək
içində necə ölür onun
o budaqdan o yana zaman bir qarış da yerimir
günün gerçəyi dəyişməyib

sənsə yırtıb-tökürsən özünü:
- oxu da bə, AYB-da savaşdı
AYO-da müharibə
sənə dəxli yoxdu bunların?
dostların çoxdan qoşulub bu hərbə

mənsə yalqız pəncərəmdən görürəm
bağçadakı qurumuş kolluğun dincliyində
necə gizlənib qonşu uşağının
çəpərdən düşmüş topu
ögey anasının zülmündən qaçıb gizlənən
bir çocuğu xatırladır o mənə

sən yenə nəsə deyirsən
ara-bir qulağıma anar fikrət qoca
əsəd kqb nə bilim qan
badenbadenin mavi gecələri
rasim daha sonra soros
nələr və nələr gəlir

pəncərəmdəki mənzərə başqadı amma
yalın ayaqlarına çürümüş yarpaqlar yapışmış
qarsız yanvarın bu sonuncu günü
bilinmir kimin içindən yıxılıb baxçamıza
bilinmir bu çirkin qış niyə girib
bu yağışlı-çamurlu rəqsin içinə
gözlər yumulunca
şeirə girə bilməyən Sözün
vərəqin üstündə niyə qaralır nəfəsi
bilinmir

sənsə elə bir ucdan üyüdüb-tökürsən
- xəbərin var? internetdə bir cavan qızın şeiri gedib:
küsülü ərlə arvadın paltaryuyan maşının içində
alt paltarlarının sevişməsi haqda...
amma sən hələ də əli kərim deyirsən
vaqif bayatlı odər deyirsən

mənsə bütün bunlara görə
“çox sağ ol, qardaş!” deyib
alnından öpməkdənsə gözlərimi yumuram
yenə pəncərə şüşəsinin bəri üzündə mənim şəklimdi
o üzündə müqəddəs zeytun ağacının
gözlərimi yumuram
çünki nə mən özümə baxıram nə o özünə
(guya biri-birimizə baxanda
nəsə olacaq)

azan səsi gəlir
“quş kimi göydə uçur yerdəkilər...” deyirsən
bilirəm bu sabirin misrasıdı -
rüstəmxanlının yox
əlbəttə ki mirzə ələkbərin

iyli corablarımı çıxarıb dəstəmaz almağa gedirəm
amandı düşünürəm
Tanrıyla arama kimsə girməsin
onsuz da qulaq asan deyiləm

sən bunu bilirsən və gülürsən
hirsin soyuyur deyəsən
başını bulaya-bulaya “yazıq sabir!” deyirsən

namazdan sonra:
- hə nooldu, misir uçdu muzeyin üstünə? - soruşuram
əlini yelləyirsən
yəni ki: “şairi gülüm olanın...” kimi bir jest gəlir səndən
bu dəfəsə mən gülürəm:
- bir də təkrarla görüm
təzə nə almışam ki
bayaqdan
“mübarəkdi o, mübarəkdi!..” deyirsən elə?

pəncərənin o üzündə
balta səsi gəlir
qızcığaz ağlayır
əlində fırçası ayaq üstə ölür şeirim

Günün bütün mövzuları

XS
SM
MD
LG